انواع ترشح از نوک سینه نشانه چیست؟ ترشح از نوک پستان معمولا به دلیل تغییرات هورمونی، بارداری، شیردهی یا تحریک نوک پستان اتفاق میافتد و چندان خطری ندارد…
تبخال تناسلی یا هرپس تناسلی یک عفونت مقاربتی ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) است که معمولا به شکل تاولها و زخمهای دردناک اطراف دستگاه تناسلی یا مقعد دیده میشود.
هرپس دو نوع ویروس دارد: نوع ۲ (HSV-2) که علت اصلی تبخال تناسلی است و نوع ۱ (HSV-1) که معمولا تبخال لب میسازد ولی گاهی ناحیه تناسلی را هم درگیر میکند.
بیشتر افراد مبتلا یا هیچ علامتی ندارند یا درگیر علائم خیلی خفیف هستند و به همین دلیل است که خیلیها از ابتلای خود بیخبرند.
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، حدود ۱۳٪ از افراد ۱۵ تا ۴۹ سال دنیا به HSV-2 مبتلا هستند و زنان تقریبا دو برابر مردان به آن دچار میشوند، چون انتقال از مرد به زن راحتتر است.
اولین علائم تبخال تناسلی قبل از دیده شدن هر تاولی میآید: گزگز، خارش واژن یا سوزش در همان نقطهای که چند روز بعد زخم ظاهر میشود. اینها علائم اولیه تبخال تناسلی در زنان هستند. البته بعضیها هم در همین مرحله، سوزش هنگام ادرار یا ناراحتی در ناحیه تناسلی دارند.
شکل ظاهری تبخال تناسلی در زنان معمولا شامل تاولهای کوچک و خوشهای است که ممکن است حاوی مایع باشند و پس از باز شدن، زخمهای دردناک ایجاد کنند.
این ضایعات میتوانند روی واژن، اطراف دهانه واژن یا مقعد ظاهر شوند؛ البته تبخال همیشه به شکل تاول دیده نمیشود و گاهی فقط بهصورت زخمهای کوچک، قرمزی یا ترک پوستی بروز میکند.

علت تبخال تناسلی در زنان تماس مستقیم پوست یا مخاط با ویروس است و معمولا در رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی با فردی که ویروس دارد، اتفاق میافتد. متاسفانه ویروس حتی وقتی زخمی دیده نمیشود هم میتواند منتقل شود، چون گاهی بدون هیچ علامتی از پوست ترشح میکند.
بعد از اولین ابتلا، ویروس برای همیشه در سلولهای عصبی میماند و گاهی دوباره فعال میشود. بیماری یا تب، تغییر در چرخه پریود، آسیب یا جراحی و قرار گرفتن در آفتاب از جمله محرکهای رایج این ویروس هستند. این را هم بدانید که از توالت، حوله، ملحفه یا استخر تبخال تناسلی نمیگیرید.
البته هرگونه تغییر در علائم ناحیه تناسلی لزوما به معنای ابتلا به عفونت مقاربتی نیست. برای آشنایی با ویژگیهای ترشحات طبیعی و غیرطبیعی، مقاله زیر را بخوانید.
خود تبخال تناسلی معمولا باعث سرطان یا ناباروری نمیشود ولی چند عارضه ناشی از تبخال تناسلی است که باید بدانیم:
افزایش خطر HIV: ابتلا به HSV-2 احتمال گرفتن HIV را حدود سه برابر میکند.
خطر برای نوزاد: اگر مادر نزدیک زایمان برای اولین بار به ویروس مبتلا شود یا هنگام زایمان زخم فعال داشته باشد، ممکن است ویروس به نوزاد منتقل شود. پزشک گاهی در انتهای بارداری دارو تجویز میکند و اگر هنگام زایمان زخم وجود داشته باشد، سزارین پیشنهاد میکند.
ضعف ایمنی بیشتر: در افراد با سیستم ایمنی ضعیف، حملهها مکرر و شدیدتر است.
انتقال به چشم: اگر تبخال را لمس کنید و بعد دستتان را به چشم بزنید، ممکن است ویروس منتقل شود.
تاثیر روانی: نگرانی از عود کردن و برچسب اجتماعی میتواند روحیه و روابط را تحت تاثیر قرار دهد.
از اولین علامت (حتی گزگز و خارش) تا زمانی که زخمها کامل خوب شوند و پوست سالم جایگزین شود، احتمال واگیر بالاست و در این مدت نباید رابطه جنسی داشته باشید.
این مدت معمولا در عودهای بیماری حدود ۵ تا ۱۰ روز است ولی در اولین حمله ممکن است ۲ تا ۴ هفته طول بکشد. بنابراین، نمیتوان روز مشخصی را برای پایان واگیر تبخال تناسلی تعیین کرد.
بله، ممکن است. ویروس تبخال لب (HSV-1) میتواند در رابطه جنسی دهانی، از دهان به ناحیه تناسلی برسد و تبخال تناسلی را ایجاد کند. به همین دلیل بخشی از موارد هرپس تناسلی ناشی از نوع ۱ است.
اگر خودتان قبلا HSV-1 داشتهاید، دوباره به همان نوع آلوده مبتلا نمیشوید ولی هنوز در معرض نوع ۲ هستید. توصیه میکنیم در حین تاول فعال لب، از رابطه دهانی خودداری کنید.
زگیل و تبخال تناسلی هر دو عفونتهای مقاربتی و مربوط به ناحیه تناسلی هستند ولی از دو ویروس متفاوت HSV و HPV میآیند، ظاهر و حس متفاوتی دارند و بهترین راه برای تشخیص آن دو، مراجعه به پزشک است.

خیر، درمان قطعی هرپس تناسلی وجود ندارد، چون ویروس تا مدتها در سلولهای عصبی میماند ولی قابلکنترل است و مصرف منظم داروها میتوانند شدت آن را کم کنند و از بدتر شدنش جلوگیری کنند.
درمان تبخال تناسلی در زنان با داروهای ضدویروسی مثل آسیکلوویر، والاسیکلوویر یا فامسیکلوویر انجام میشود که فقط باید با تجویز پزشک مصرف شوند. برای رفع تبخال تناسلی در حملههای عودکننده، بهتر است مصرف دارو ظرف ۴۸ ساعت اولِ علائم شروع شود.
در کنار دارو، نکات زیر هم میتوانند به کاهش درد و ناراحتی شما کمک کنند:
صادقانه بگوییم پرهیز از تماس جنسی، مطمئنترین راه برای جلوگیری از انتقال تبخال تناسلی است. بااینحال، اگر رابطه جنسی دارید، رعایت نکات زیر میتواند خطر انتقال ویروس را کاهش دهد:
– در همه روابط جنسیتان از کاندوم استفاده کنید؛ هرچند کاندوم محافظت کامل ایجاد نمیکند و ویروس از نواحی بدون پوشش هم منتقل میشود.
– شریک ثابتی داشته باشید. رابطه طولانیمدت و دوطرفه با شریکی که به عفونت مبتلا نیست، میتواند خطر ابتلا به عفونتهای مقاربتی را به حداقل برساند.
– اگر خودتان یا شریکتان علائمی مانند گزگز، خارش، تاول یا زخم دارید، تا بهبود کامل زخمها از رابطه جنسی خودداری کنید.
– اگر شریکتان به تبخال تناسلی مبتلاست، درمان ضد ویروسی روزانه با نظر پزشک میتواند خطر انتقال ویروس را کم کند.
– قبل از شروع رابطه جدید، درباره سابقه تبخال تناسلی و سایر عفونتهای مقاربتی با شریک خود صحبت کنید.
منابع: my.clevelandclinic.org، medicalnewstoday.com، endocrinologist.com.sg
دیدگاههای شما
(0)