بحران همیشه شکل واضحی ندارد؛ همیشه شبیه جنگ، حادثه یا فروپاشی نیست. گاهی بحران، در زندگی روزمره پخش میشود؛ در فشارها، نااطمینانیهای طولانی، اضطرابهای مزمن یا حتی در…
وقتی شرایط بیرونی ناپایدار میشود؛ چه به شکل بحرانهای اجتماعی، فشارهای اقتصادی یا اضطرابهای جمعی، زنان جزو بخشهایی از جامعه هستند که اغلب فشار مضاعفی را تجربه میکنند. چراکه علاوه بر ادامه دادن مسئولیتهای روزمره، گاهی بار ذهنی مراقبت از دیگران را به دوش میکشند و تغییرات چرخه پریود و نشانههای جسمی و احساسی آن را هم تجربه میکنند و در این میان تلاش میکنند خودشان را سرپا نگه دارند.
در این شرایط، خودمراقبتی یک انتخاب لوکس نیست؛ یک مهارت حیاتی برای حفظ تعادل جسم و روان در شرایط سخت است.
خودمراقبتی یعنی مجموعهای از انتخابها و رفتارهای آگاهانه که به ما کمک میکند از سلامت جسم و روانمان در زندگی روزمره مراقبت کنیم. برخلاف تصور رایج، خود مراقبتی فقط کارهای آرامشبخش یا لحظهای نیست؛ بلکه یک رویکرد مداوم برای توجه به نیازهای واقعی بدن و ذهن است، بهخصوص در زمانهایی که فشارهای بیرونی بیشتر میشوند.
خود مراقبتی روانی و جسمی شامل توجه به نیازهای پایهای بدن و ایجاد مرزهای سالم و اختصاص دادن زمان برای استراحت ذهنی مربوط میشود. این دو در کنار هم کمک میکنند تا در شرایط ناپایدار، تعادل بیشتری را در تجربههای روزمره خود حفظ کنیم.
بیایید ابتدا چند نکته درباره خود مراقبتی را با هم مرور کنیم.
در بحرانها معمولاً از خودمان میخواهیم فقط دوام بیاوریم اما بدن برای دوام آوردنِ طولانیمدت طراحی نشده؛ برای تنظیم شدن طراحی شده است. بهجای اینکه از خودمان انتظار داشته باشیم «مثل همیشه» باشیم، سعی کنیم وضعیت را مدیریت کنیم با:
هدف این نیست که همه چیز را کنترل کنیم؛ هدف این است که از فروپاشی جلوگیری کنیم.
استرس فقط یک احساس ذهنی نیست؛ یک وضعیت فیزیکی در بدن است. وقتی در بحران هستیم، بدن وارد حالت آمادهباش میشود:
برای کمک به سیستم عصبی:
یکی از اشتباهات رایج این است که فکر کنیم خود مراقبتی یعنی انجام دادن کارهای بیشتر. در بحران، خود مراقبتی واقعی یعنی:
فراموش نکنیم، اگر یک فعالیت خودش تبدیل به استرس شود، دیگر خود مراقبتی نیست.
بدن در شرایط استرس، به ثبات نیاز دارد. چیزهایی که به این ثبات کمک میکنند:
حتی اگر شرایط بیرونی امن نباشد، این کارها پیام امنیت به بدن میدهند.
در بحران، احساسات شدیدتر و متراکمتر میشوند. اگر آنها را مهار کنیم، در بدن ذخیره میشوند. چند راهکار ساده:
هدف این نیست که حال خوب را فوراً برگردانیم؛ هدف این است که فشار درونیمان را کم کنیم.
در شرایط سخت، انزوا وسوسهبرانگیز است اما معمولاً حال روانی را بدتر میکند. حتی یک ارتباط کوچک، یک پیام ساده، یک تماس کوتاه یا حتی حضور در کنار آدمهای امن میتواند سیستم عصبی را آرامتر کند.
در بحران، لیست بایدها خطرناکتر از همیشه است. این بایدهای تعیین شده را کم کنیم:
بهجای آن، یک جمله سادهتر به خودمان بگوییم: «الان فقط کافی است ادامه بدهم، نه اینکه کامل باشم.»
بعد از شناسایی نیازها، میتوانید آنها را به برنامه روزانه، هفتگی و ماهانه تبدیل کنید.
این چکلیست باید «زنده» باشد و بتواند با شرایط زندگی شما تغییر کند. صفحه یادداشت دیواری، دفترچه یا یادآور موبایل میتوانند برای ساخت این چکلیست کمککننده باشند.
نیازهای جسمی شامل مواردی است که عملکرد درست بدن را حفظ میکنند. برای طراحی این بخش، نیازهای خود را بررسی کنید و ببینید در حال حاضر چه اقداماتی انجام میدهید. اگر جایی نیاز به تغییر دارید، آن را در برنامه خود قرار دهید.
بیشتر بزرگسالان به حدود ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه نیاز دارند. کمبود خواب میتواند روی خلقوخو، تمرکز و سلامت کلی اثر بگذارد.
خبر خوب این است که معمولاً میتوان کیفیت و کمیت خواب را بهبود داد. تنظیم یک ساعت خواب واقعبینانه (۷ تا ۹ ساعت قبل از بیدار شدن) میتواند کمککننده باشد.
خودمراقبتی شامل زمانی برای بررسی وضعیت سلامت با پزشک نیز میشود. ویزیتهای منظم میتوانند مشکلات را در مراحل اولیه شناسایی کنند. بعضی از بخشهای خودمراقبتی روزانه هستند اما بعضی دیگر باید چند بار در سال انجام شوند.
تغذیه فقط به نوع غذا مربوط نمیشود. انتخاب غذاهای سالم مهم است اما نحوه غذا خوردن هم اهمیت دارد. آهسته خوردن، منظم غذا خوردن و توجه به تجربه غذا میتواند کمککننده باشد.
توصیه عمومی این است که حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت سطح متوسط در هفته داشته باشید.
اگر ورزش لذتبخش نباشد، تبدیل به وظیفهای سخت میشود. بنابراین انتخاب فعالیتی که دوست دارید، مهم است.
صمیمیت فقط به رابطه جنسی محدود نیست، لمس انسانی یک نیاز اساسی است. این نیاز میتواند با ماساژ، در آغوش گرفتن یا وقت گذراندن با حیوانات برطرف شود.
نیازهای ذهنی فقط به «فکر کردن» محدود نمیشوند؛ بلکه شامل کیفیت تمرکز، نحوه پردازش اطلاعات، میزان استرس و توانایی ما در مدیریت فشارهای روزمره هستند. مراقبت از سلامت روان یعنی توجه به این فرآیندها و تلاش برای ایجاد تعادل در آنها.
مدیریت استرس از شناسایی منبع آن شروع میشود، نه از تلاش برای نادیده گرفتنش. در این مرحله میتوانید:
هدف این نیست که همه استرسها را از بین ببرید، مهم این است که میزان و شدت آن را مدیریت کنید.
ذهن هم مانند بدن، برای حفظ سلامت به تمرین و تحرک نیاز دارد. فعال نگه داشتن ذهن باعث افزایش تمرکز، انعطافپذیری فکری و احساس پویایی روانی میشود. این فعالیتها میتوانند شامل موارد زیر باشند:
هدف این بخش فشار آوردن به ذهن نیست؛ بلکه حفظ جریان طبیعی و سالم فعالیتهای ذهنی است.
قرار نیست لزوما علائم جدی داشته باشیم تا به روانشناس یا مشاور مراجعه کنیم. در هر شرایطی مشاوره روانی یا تراپی نوعی خود مراقبتی است.
زمانهایی برای فاصله گرفتن از محرکها ضروری است. مثل:
احساسات و عواطف میتوانند نشان دهند چه چیزی در زندگی شما کم است.
یعنی بتوانیم احساسات خود را بدون قضاوت ببینیم، نامگذاری کنیم و اجازه دهیم حضور داشته باشند.
در عمل میتواند شامل این موارد باشد:
هدف این بخش، کنترل احساسات نیست؛ بلکه فهمیدن آنهاست.
احساس دوست داشته شدن و پذیرفته شدن، یکی از نیازهای پایهای انسان است و تأثیر مستقیم بر سلامت عاطفی دارد.
این نیاز میتواند از راههای مختلف تأمین شود، مثل:
در شرایط فشار یا بحران، این نیاز معمولاً پررنگتر میشود و نادیده گرفتن آن میتواند احساس تنهایی را تشدید کند.
انسانها در زمانهای پراسترس بیشتر از همیشه به ارتباط، همراهی و احساس تعلق نیاز دارند. خودمراقبتی اجتماعی یعنی توجه آگاهانه به کیفیت ارتباطهایی که روی حال روانی و احساس امنیت ما تأثیر میگذارند.
ارتباط با دیگران یکی از مهمترین منابع تنظیم هیجانی در انسان است. وقتی احساسات خود را در یک فضای امن به اشتراک میگذاریم و فشار روانی کاهش پیدا میکند. این ارتباط میتواند شامل موارد زیر باشد:
همه ارتباطها لزوماً آرامشبخش نیستند. گاهی لازم است میزان ارتباط با افرادی که اضطراب، فشار یا فرسودگی بیشتری ایجاد میکنند محدود شود.
خودمراقبتی اجتماعی گاهی یعنی:
خود مراقبتی یک برنامه ثابت نیست؛ یک فرآیند شخصی و در حال تغییر است. هدف این نیست که همه کارها را انجام دهید، هدف این است که بفهمید چه چیزهایی واقعاً برای شما کار میکند و آنها را به بخشی از زندگیتان تبدیل کنید.
منابع: healthline.com
دیدگاههای شما
(0)