بحران همیشه شکل واضحی ندارد؛ همیشه شبیه جنگ، حادثه یا فروپاشی نیست. گاهی بحران، در زندگی روزمره پخش میشود؛ در فشارها، نااطمینانیهای طولانی، اضطرابهای مزمن یا حتی در…
جوش پریودی، نوعی آکنه است که به دلیل تغییرات هورمونی در طول سیکل قاعدگی ایجاد میشود. این نوع جوش معمولاً در روزهای نزدیک به شروع پریود، بهویژه ۷ تا ۱۰ روز قبل از آن، ظاهر و گاهی تا پایان دوره ادامه دارد. طبق تحقیقات، بیش از ۶۰ درصد افرادی که مستعد آکنه هستند، قبل از پریود، تشدید جوشهای پوستی را تجربه میکنند.
با دانستن علت و بعضی راهکارها، میتوان از ایجاد جوش پریودی جلوگیری کرد، یا فورا آن را درمان کرد تا باعث ایجاد لک و اسکار بر روی پوست شما نشود.
علت اصلی جوش پریودی، تغییرات هورمونی در طول چرخه پریود است. جوشهای پریودی معمولاً در فاز لوتئال این چرخه، ظاهر میشوند و با شروع پریود، ممکن است بهبود پیدا کنند اما در برخی افراد تا چند روز پس از آن هم ادامه دارند. به علاوه، جوش بعد از پریودی میتواند به دلیل تغییرات مداوم هورمونی و شرایطی مانند تنبلی تخمدان رخ دهد.
در افرادی که دارای پریود نامنظم هستند، این نوسانات هورمونی غیرقابلپیشبینیتر است و میتواند جوشهای قاعدگی را شدیدتر یا ماندگارتر کند. درباره علت پریود نامنظم و راههای درمان آن پیشنهاد میکنیم نگاهی به مقاله زیر داشته باشید.
در فاز لوتئال (۷ تا ۱۰ روز قبل از قاعدگی)، سطح استروژن و پروژسترون کاهش یافته، در حالی که تستوسترون (که به مقدار کم در بدن زنان وجود دارد) به طور نسبی ثابت مانده یا افزایش پیدا میکند. این تغییرات باعث تحریک غدد چربی پوست برای تولید سبوم بیشتر میشود.
سبوم اضافی میتواند منافذ پوست را مسدود کرده و همراه با سلولهای مرده پوست و باکتریها، جوشهای التهابی ایجاد کند. علاوه بر این، افزایش پروژسترون در میانه چرخه ممکن است باعث بسته شدن منافذ پوست و تشدید جوشها شود.
عواملی مانند استرس، رژیم غذایی نامناسب (مصرف کربوهیدراتهای تصفیهشده یا شکر) و رطوبت بالا نیز میتوانند جوش پریودی را تشدید کنند.
تقویم پریودی، یک ابزار کاربردی برای شناخت روند تغییرات هورمونی شما در طول چرخه قاعدگی است.
جوش پریودی معمولاً به شکل آکنههای التهابی ظاهر میشود که در مقایسه با جوشهای معمولی عمیقتر و دردناکتر هستند. این جوشها شامل انواع زیر میشوند:
این جوشها اغلب در نواحی چانه یا فک ظاهر شده و ممکن است به صورت تودههای دردناک زیرپوستی باشند که سر قابلفشاری ندارند. برخلاف جوشهای سطحی، جوشهای پریودی به دلیل عمق بیشتر، به سختی درمان میشوند و فشردن آنها میتواند باعث التهاب بیشتر و ایجاد جای زخم شود.
جوش پریودی معمولاً در قسمتهای خاصی از صورت و بدن که غدد چربی بیشتری دارند، ظاهر میشود. شایعترین نواحی عبارتند از:
محل دقیق جوشها از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما قسمتهای پایین صورت (چانه و فک) شایعترین نواحی هستند.
مدت زمان بهبود جوش پریودی به شدت، نوع جوش و همچنین واکنش بدن فرد بستگی دارد. به طور کلی:
– جوشهای خفیف (مانند پاپولها و پاستولها) ممکن است طی چند روز تا یک هفته پس از شروع پریود بهبود یابند.
– جوشهای شدیدتر مانند ندولها و کیستها ممکن است چند هفته طول بکشد تا کاملاً برطرف شوند.
در صورتی که جوشها درمان نشوند یا به طور مداوم تحریک شوند (مثلاً با فشردن)، ممکن است ماهها باقی بمانند و حتی باعث ایجاد اسکار شوند.
معمولاً با شروع پریود و کاهش التهاب هورمونی، جوشها شروع به بهبود میکنند، اما در برخی افراد ممکن است تا چند روز پس از پایان آن هم باقی بمانند.
برای پیشگیری از جوش پریودی، میتوان تغییراتی در سبک زندگی و مراقبت از پوست ایجاد کرد، برای مثال:
صورت خود را دو بار در روز با یک شوینده ملایم غیرصابونی بشویید. از محصولات غیرکومدونزا (که منافذ را مسدود نکند) استفاده کنید. همچنین از لمس بیش از حد صورت یا استفاده از تلفن آلوده خودداری کنید.
استرس میتواند تعادل هورمونی را مختل و جوشها را تشدید کند. فعالیتهایی مانند یوگا، مدیتیشن یا ورزش منظم میتوانند به کاهش استرس کمک کنند.
مصرف کربوهیدراتهای تصفیهشده و شکر را کاهش دهید، زیرا این مواد میتوانند التهاب پوست را افزایش دهند. غذاهای غنی از امگا-۳ و آنتیاکسیدانها به بهبود پوست کمک میکنند.
محصولات حاوی سالیسیلیک اسید، بنزوئیل پراکسید یا نیاسینامید میتوانند به کنترل چربی پوست و پیشگیری از جوش کمک کنند، اما توصیه میکنیم با مشورت پزشک و شناخت کامل پوست خود، این نوع محصولات را انتخاب کنید.
سیگار کشیدن میتواند آکنه را بدتر کند؛ بنابراین ترک آن به بهبود پوست کمک میکند.
پدهای پریود یا سایر محصولات میتوانند باعث تحریک پوست در ناحیه واژن شوند.
اگر بهدنبال نواربهداشتی مناسب برای پوست حساس یا خیلی حساس هستید؛ انواع نواربهداشتی خیلی نازک مایلیدی با لایه رویی به نرمی ابریشم میتواند گزینه مناسب برای شما باشد.
درمان جوش پریودی به شدت و نوع جوش بستگی دارد. روشهای درمانی شامل موارد زیر هستند:
در بعضی موارد، لیزر یا پیلینگ شیمیایی برای بهبود ظاهر پوست پیشنهاد میشود.
قرصهای اورژانسی (مانند لِوونورژسترول) حاوی دوز بالایی از هورمونهای پروژستین هستند که میتوانند تعادل هورمونی را موقتاً مختل کنند. این اختلال ممکن است باعث افزایش تولید سبوم و در نتیجه تشدید جوشهای پریودی شود. با این حال، این اثر معمولاً موقتی است و پس از بازگشت تعادل هورمونی، جوشها کاهش مییابند.
اگر پس از مصرف قرص اورژانسی جوشهای شدید یا غیرمعمول مشاهده کردید، با پزشک مشورت کنید.
در موارد زیر باید به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید:
پزشک ممکن است آزمایشهای هورمونی یا درمانهای تخصصی مانند قرصهای ضدبارداری یا اسپیرونولاکتون را توصیه کند. برای آشنایی بیشتر با تغییرات هورمونی در چرخه پریود نگاهی به مقاله زیر داشته باشید.
جوش پریودی، اگرچه بخشی طبیعی از چرخه ماهانه برخی زنان است، اما با شناخت علتها و انتخاب روشهای مناسب میتوان شدت آن را کاهش داد یا از بروز آن پیشگیری کرد. پیگیری منظم وضعیت پوست و چرخه پریود میتواند در مدیریت آن موثر باشد.
برای پیشگیری از جوش قبل از پریود، پوست را با شوینده ملایم تمیز نگه دارید، استرس را مدیریت کنید و از محصولات غیرکومدونزا استفاده کنید.
جوش زدن قبل از پریود معمولاً به دلیل تغییرات هورمونی قاعدگی است، اما در بارداری نیز ممکن است به دلیل نوسانات هورمونی مشابه رخ دهد، پس نشانه قطعی بارداری نیست.
دیدگاههای شما
(0)